ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ TIMETV

 

«Παρέδωσα τα ηνία της Βιανέξ στο Δημήτρη και είμαι βέβαιος ότι θα την κάνει τη μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία και εκτός συνόρων». Με αυτά τα λόγια, ο ιδρυτής της ΒΙΑΝΕΞ, Παύλος Γιαννακόπουλος, ένα πρόσωπο με ξεχωριστό κύρος στην ελληνική κοινωνία, τους εργαζόμενους και τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας έδινε την σκυτάλη στον γιό του Δημήτρη. Ο τρόπος μάλιστα που το έκανε σηματοδοτούσε και την κατεύθυνση που θα κινηθεί ο εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς επιχειρηματιών της οικογένειας Γιαννακόπουλου: η συμφωνία με την πολυεθνική Lillyκαι τον όμιλο της Βιανέξ είχε ήδη ανοίξει την αγορά της Κίνας, γεγονός που δημιουργεί βάσιμες προσδοκίες για άνοιγμα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και στις υπόλοιπες αγορές της Άπω Ανατολής. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, έχοντας ήδη δώσει ένα μαχητικό όσο και πετυχημένο παρόν στον χώρο του αθλητισμού και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, διεισδύει ολοένα και περισσότερο στον κόσμο της φαρμακοβιομηχανίας, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση ενίσχυσης της εξωστρέφειας του ομίλου.

Ο κ. Γιαννακόπουλος μίλησε στο timetvκαι τον Σπύρο Κτενά για τη νέα κατεύθυνση της Βιανέξ, τη σχέση με τους εργαζόμενούς της, τις επενδύσεις αλλά και το εχθρικό κράτος που όχι μόνον δεν επιβράβευσε τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες της διοίκησης αλλά τις αντιμετώπισε με εχθρικότητα. Πρόσωπο, το οποίο δεν μασάει τα λόγια του μας μίλησε για όλους και για όλα: για την κρατική φαρμακευτική δαπάνη το ύψος της οποίας θέτει σε δοκιμασία την δημόσια υγεία και τον επιχειρηματικό κόσμο, για το χτύπημα του ελληνικού φαρμάκου και την υποβοήθηση από το κράτος των ξένων φαρμάκων, για το τι θα πρότεινε στον κ. Βορίδη να συζητήσει με τον κ. Σαμαρά. Ας τον ακούσουμε.  

 

.

Κύριε Γιαννακόπουλε, τα πράγματα στον τομέα της υγείας και ιδιαίτερα στο θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης δείχνουν να έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Αναφέρομαι στην δημόσια δαπάνη υγείας η οποία είναι αμφίβολο αν θα αγγίξει τα 2 δισ. ευρώ. Ποια είναι η εικόνα που εσείς έχετε για την δημόσια υγεία και ποιές είναι οι επιπτώσεις στον χώρο των επιχειρήσεων;

Η εικόνα που έχω είναι η εικόνα που έχουν όλοι οι Έλληνες. Νοσοκομεία άδεια από φάρμακα, άδεια από υλικά, ο κόσμος να μην μπορεί να βρει τα φάρμακά του. Απο κει και πέρα στον χώρο της βιομηχανίας υπάρχει μαυρίλα. Προσπαθούμε να κρατήσουμε την ελληνική σημαία ψηλά κάνοντας επενδύσεις, μη διώχνοντας κόσμο. Δυστυχώς, όμως, το κράτος δεν είναι δίπλα μας. Όχι μόνον δεν μας υποστηρίζει, όχι μόνον δεν μας επιβραβεύει γι’ αυτό που κάνουμε αλλά αντιθέτως μας πολεμά με κάθε δυνατό τρόπο.

 

Τα θέματα που καίνε την ελληνική κοινωνία είναι η φτώχεια, η υγεία και η ανεργία. Με καταγεγραμμένο πια το πλεόνασμα, θα περίμενε κανείς η κυβέρνηση να κάνει κάποιες διορθώσεις στον τομέα της υγείας. Τι θεωρείτε εσείς αναγκαίο να γίνει;

Κοιτάξτε, τα προβλήματα ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια όταν η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη είχε πέσει στα 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Αντί τότε να την σταθεροποιήσουμε κόβοντας από κάπου αλλού – όλοι ξέρουμε ότι ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να ξοδεύονται χρήματα σε τομείς που δεν θα έπρεπε να ξοδεύονται –, αντιθέτως την μείωσαν στα 2,3 δισ. ευρώ πέρυσι και φέτος στα 2 δισ. ευρώ. Για να είμαστε πιο ακριβείς στο 1,9 δισ. ευρώ. Που θα πάει αυτό;

Διαβάζουμε μελέτες του εξωτερικού όπου όλοι βγαίνουν και λένε «κάναμε λάθος στο χώρο της υγείας». Παρ όλα αυτά, όμως, δεν βλέπουμε καμμία διορθωτική κίνηση.

 

Που θα μπορούσε να σταθεροποιηθεί, έστω σε πρώτη φάση, το μίνιμουμ ποσό φαρμακευτικής δαπάνης;

Με το δικό μου σκεπτικό και με τους υπολογισμούς που έχουμε κάνει οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι και κάτω από 3 δισ. ευρώ να είναι η δημόσια δαπάνη και πάλι δεν είναι βιώσιμη η λειτουργία του συστήματος υγείας. Τώρα οτιδήποτε πάνω από το 1,9 δις. ευρώ που έχουν ορίσει σίγουρα θα βοιηθούσε κάπως την κατάσταση. Δεν θα έλυνε, όμως, το πρόβλημα απλώς θα κινείτο προς την σωστή κατεύθυνση.

 

Πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι η κατά κεφαλή δαπάνη στην Ελλάδα είναι κατά 30% χαμηλότερη από το μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Έχετε δίκιο και αυτό ακριβώς απαντάει και στο ερώτημά σας

 

Στην πραγματικότητα, όμως, έχουμε ένα ακόμη χαστούκι. Μιλάω για τα αυξημένα rebates και clawbackπου καλούνται να πληρώσουν οι επιχειρήσεις και τα οποία είναι τριπλάσια από πέρυσι…

Όλοι οι άνθρωποι, όλες οι επιχειρήσεις οφείλουμε να βάλουμε πλάτη σε αυτό που περνάει η χώρα. Απο εκεί και πέρα, όμως, το να φτάνεις σε ένα επίπεδο να μη γίνεσαι βιώσιμος – εκεί μας οδηγούν – είναι κάτι το οποίο θα φέρει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα

 

Ωστόso μέσα σε αυτό το εφιαλτικό επιχειρηματικό περιβάλλον, η Βιανέξ έχει βρει αναπτυξιακές διεξόδους. Δώστε μια εικόνα των επιχειρηματικών κινήσεων και των πρωτοβουλιών σας.

Η Βιανέξ έχει μία ιστορία 90 ετών. Όταν ο Παύλος Γιαννακόπουλος οραματίστηκε και άρχισε να δημιουργεί αυτή την εταιρεία δεν είχε στο μυαλό του να δημιουργήσει απλώς μία εταιρεία η οποία θα δημιουργούσε κάποια προϊόντα ή θα είχε κάποιες γραμμές παραγής. Αντιθέτως δημιούργησε μία επιχειρηματική πλατφόρμα. Έτσι, όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης κατορθώσαμε να αφομειώσουμε τις συνέπειες των δυσβάστακτων νέων μέτρων. Οφείλω, όμως, να πω ότι είμαστε οριακά. Τόσο καιρό θα μπορούσαμε να είχαμε προβεί σε απολύσεις προσωπικού, απολύσεις εργαζομένων οι οποίοι ενδεχομένως αυτή τη στιγμή να μην είναι αναγκαίοι στην παραγωγική διαδικασία…

 

Αλήθεια, πόσοι εργαζόμενοι απασχολούνται στη Βιανέξ;

Απασχολούνται 1.080 εργαζομένοι. Έτσι, όχι μόνον δεν έχουμε απολύσει κανέναν αλλά δεν έχουμε μειώσει και τους μισθούς των. Και το ξέρετε καλά ο νόμος μας δίνει την δυνατότητα να μειώσουμε τους μισθούς κατά 22%. Εμείς ωστόσο δεν μειώσαμε ούτε κατά 1% και δεν έχουμε διώξει κόσμο. Αντιθέτως με τις νέες επενδύσεις που έχουμε υλοποιήσαμε αυξήσαμε το ανθρώπινο δυναμικό κατά 40 εργαζομένους.

 

Οι επενδύσεις αυτές που κατευθύνονται και τι ποσά αφορούν;

Τα κεφάλαια δεν είναι μεγάλα διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα πλέον αλλά έχουμε επενδύσει στην περαιτέρω ανάπτυξη των εργοστασίων, στον μηχανολογικό εξοπλισμό, στο άνοιγμα των αγορών του εξωτερικού, στο μάρκετινγκ. Επίσης στην στήριξη των φαρμακοποιών με μία πολύ μεγάλη καμπάνια που κάναμε τελευταία διότι δεν κοιτάμε μόνον τους εαυτούς μας. Κοιτάμε τον χώρο της υγείας συνολικά. Ξέρετε, αν καταρρεύσει ένα ζωτικός κρίκος της αλυσίδας υγείας όπως είναι οι φαρμακοποιοί θα καταρρεύσει όλο το σύστημα. Και πρέπει να σας πώ ότι δεν ξεχνούμε ότι έχουμε ξεκινήσει από φαρμακείο το 1924, για να πάμε σε φαρμακαποθήκη και στην συνέχεια στην παραγωγή. Η πορεία αυτή μας επιβάλει να κοιτάμε το χώρο της υγείας σε ολόκληρο το φάσμα του.

 

Κύριε Γιαννακόπουλε στο χώρο της εξωστρέφειας τι πρωτοβουλίες λάβατε;

Λόγω της πολύ καλής εικόνας που έχουν τα εργοστάσιά μας – αυτά ελέγχονται από όλους του διεθνείς οργανισμούς υγείας – έχουμε την δυνατότητα να παράγουμε και για το εξωτερικό. Αυτό μέχρι σήμερα δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητές μας. Τελευταία λοιπόν υπογράψαμε μία σύμβαση με την εταιρεία Lillyγια την παραγωγή βανκομυκίνης για τις ανάγκες της τεράστιας αγοράς της Κίνας. Η υλοποίηση του συγκεκριμένου επιχειρηματικού σχεδιασμού θα χρειαστεί πέντε χρόνια, αφού θα απαιτηθούν συγκεκριμένες κλινικές μελέτες έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την σταθερότητα που απαιτείται. Έτσι, θα φτάσουμε να είμαστε παρόντες στα πέρατα της γης και η μοναδική βανκομυκίνη που θα κυκλοφορεί στην Κίνα θα είναι “Βιανέξ MadeinGreece”.

 

Γιατί μεγέθη μιλάμε;

Αρχικά μιλάμε για 6 εκατομμύρια τεμάχια ετησίως άρα για ένα τζίρο της τάξεως των 15 ως 20 εκατομμυρίων ευρώ. Ευελπιστούμε, όμως, ότι ανοίγοντας την αγορά της Κίνας θα ακολουθήσουν και οι αγορές της Κορέας, του Βιετνάμ και της Ιαπωνίας. Έτσι, θα μπορέσουμε να εξάγουμε το συγκεκριμένο προϊόν σε όλο τον πλανήτη.

 

Πέραν αυτού, συζητάτε άλλα projectsμε οίκους του εξωτερικού;

Βεβαίως αλλά θα μου επιτρέψετε να αρκεστούμε σε όσα σας έχω αναφέρει.

 

Πάντως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο το γεγονός ότι οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες στρέφονται ολοένα και περισσότερο στο εξωτερικό. Κι αυτό είναι ένα από τα θετικά της κρίσης.

Βεβαίως. Κοιτάξτε, έχουμε πολύ καλά εργοστάσια. Όχι μόνον η Βιανέξ αλλά και οι υπόλοιπες ελληνικές βιομηχανίες οι οποίες φτιάχνουν νέες παραγωγικές μονάδες. Έχουμε τέτοιους ελεγκτικούς μηχανισμούς οι οποίοι δεν υπάρχουν σε άλλα κράτη. Το οξύμωρο ποιό είναι; Εμείς ως Έλληνες για να παράξουμε ένα προϊόν και να το κυκλοφορήσουμε στην ελληνική αγορά περνάμε ελέγχους από το εξωτερικό ενώ εταιρείες του εξωτερικού έχουν τη δυνατότητα να φέρνουν και να πουλάνε τα σκευάσματά τους στη χώρα μας χωρίς να τα ελέγχει κανείς.

 

Δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Ακριβώς. Υπάρχουν εταιρείες που έχουν μπει στο χώρο τα τελευταία δύο χρόνια, που έχουν κλείσει τα εργοστάσιά τους στις ΗΠΑ – έχουν κλείσει από τον Αμερικάνικο Οργανισμό Υγείας – για να έλθουν στην Ελλάδα και να πουλάνε ανεξέλεγκτα τα προϊόντα τους. Και δεν υπάρχει κανείς να τους σταματήσει. Ίσα-ίσα αυτό – κατά την άποψή μου – πριμοδοτείται από την κυβέρνηση.

 

Ένα τελευταίο ερώτημα. Έχετε απέναντί σας τον κ. Βορίδη. Τι θα του ποροτείνατε ως άκρως αναγκαία μέτρα από την πλευρά της κυβέρνησης ώστε να στηριχθεί η εγχώρια παραγωγή και ο τομέας υγείας να μπορέσει να μετατραπεί σε ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας;

Ο κ. Βορίδης – σε αντίθεση με τους προκάτοχούς του – έχει κάνει εξαιρετική δουλιά. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ακούει και καταλαβαίνει. Εγώ αυτό που θα του πρότεινα είναι στο επόμενο υπουργικό συμβούλιο είτε στην επόμενη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό να προτείνει να κοπούν από κάπου αλλού κάποια χρήματα και να ξαναπέσουν στο χώρο της υγείας ώστε να μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη. Η ανάπτυξη όταν κόβεις και ξανακόβεις δεν μπορεί να έλθει. Άρα λοιπόν το πρώτο ζητούμενο είναι η άμεση αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης. Δεύτερο, διαφορετική αντιμετώπιση του ελληνικού φαρμάκου. Λάβετε υπόψη ότι για να μπορέσουμε να πάρουμε έγκριση για ένα προϊόν αναγκαζόμαστε να πληρώνουμε παράβολα στη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ενώ θα μπορούσαν όλα αυτά τα χρήματα να τα εισπράτει ο ελληνικός ΕΟΦ. Κάποια στιγμή η Πολιτεία θα πρέπει να τα δεί όλα αυτά τα θέματα γιατί αυτά αφορούν την υγεία μας δεν αφορούν κάτι δευτερεύον.

 

Κύριε Γιαννακόπουλε σας ευχαριστώ θερμά. Θα τα πούμε στην μεγάλη εκδήλωση επιχειρηματικής αριστείας του τομέα φαρμάκου SalusIndex 2014 όπου η Βιανέξ θα έχει και την τιμητική της.

Χαρά μου και τιμή μου σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.