Προσπαθούν να πείσουν ότι «Η Ελλάδα είναι ψωροκώσταινα», ότι «οι Έλληνες είναι τεμπέληδες», ότι «οι Νεοέλληνες δεν παράγουν τίποτε». Μην τσιμπάτε: η Ελλάδα δεν είναι μόνον ένας υπέροχος τόπος. Κατοικείται και από πολίτες που αγαπούν την εργασία, που γεννούν διαρκώς ιδέες και που, σε πείσμα της αδυσώπητης κρίσης, παραμένουν δημιουργικοί. Μία ακόμη απόδειξη μας έδωσε πρόσφατη έρευνα, σύμφωνα με την οποία, παρά τη λαίλαπα που επέφερε η Ευρωπαϊκή Ένωση στην εγχώρια παραγωγή οίνου – με τις εκριζώσεις αμπελώνων –, η Ελλάδα είναι η 13η χώρα στην παραγωγή κρασιού παγκοσμίως και μία από τις σημαντικότερες συλλέκτριες διεθνών βραβείων των ποιοτικότερων κρασιών του κόσμου!

Είναι αλήθεια ότι πολλοί απλοί πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών δεν γνωρίζουν ότι η Ελλάδα – η γη του Διονύσου – παράγει σήμερα εκπληκτικά κρασιά. Δεν ξέρουν ότι οι ρίζες του οίνου Μαλβάζια, που περιγράφει ο Σαίξπηρ, βρίσκονται στην ευλογημένη γη της Μονεμβασιάς (Μαλβάζια στα λατινικά). Έχουν ακόμη στο μυαλό τους ότι το ελληνικό κρασί είναι η ρετσίνα. Και όλα αυτά σε μια περίοδο που το ασύρτικο της Σαντορίνης σαρώνει όλα τα διεθνή βραβεία, που το Μαντινεία Νασιάκος αναγορεύεται σε ένα από τα δέκα καλύτερα κρασιά που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι:

  • Το αγιωργίτικο που καλλιεργείται στη Νεμέα είναι μια από τις σημαντικότερες, γηγενείς ερυθρές ποικιλίες της Ευρώπης.
  • Το ξινόμαυρο είναι το πινό νουάρ της Ελλάδας
  • Το ασύρτικο είναι μία από τις πέντε καλύτερες λευκές ποικιλίες του κόσμου.
  • Το μοσχοφίλερο και η Μαλαγουζιά κερδίζουν με γοργούς ρυθμούς τους ουρανίσκους των πολιτών των τρίτων χωρών.

 

Για να πούμε όμως όλες τις αλήθειες, δεν κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να αναδείξουμε αυτό το διαμάντι της ελληνικής γης, που σμιλεύεται στα 150 οινοποιεία της χώρας και αποκτά ξεχωριστή λάμψη χάρη σε προσωπικότητες όπως η οραματίστρια «Κυρά των αμπελιών» Σταυρούλα Κουράκου,η οποία υπερασπίστηκε και κατοχύρωσε 27 ελληνικές ονομασίες προελεύσεως. Για παράδειγμα:

  • Δεν μπορείς να προσφέρεις – για λόγους οικονομίας – φθηνό χύμα κρασί στα εκατομμύρια των ξένων τουριστών που επισκέπτονται τη χώρα μας χάνοντας έτσι την ευκαιρία να προβάλεις τα εκπληκτικά επώνυμα κρασιά που παράγει αυτός ο τόπος και τα οποία, όταν ο ξένος γυρίσει στη χώρα του, μπορεί να τα αναζητήσει ξανά.
  • Επίσης δεν γίνεται να επιλέγεις εσύ ο ίδιος στα σουπερμάρκετ κρασιά που κοστίζουν στον παραγωγό 30 λεπτά το λίτρο και «σερβίρονται» σε πλαστικές συσκευασίες, αδιαφορώντας για κρασιά που ο Οδυσσέας θα πρόσφερε στον Κύκλωπα Πολύφημο για να τον ξεγελάσει…. Η ελληνική γη βγάζει κρασιά που συγκεντρώνουν μέσα τους τον πολιτισμό και την ιστορία της και αυτά μπορούμε να τα δοκιμάσουμε όλοι.
  • Δεν μπορεί να κρατάς αποστάσεις από τον χυμό της ελληνικής γης υποκλινόμενος στην αξία ξένων αποσταγμάτων. Γιατί άραγε η ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση κρασιού στη χώρα μας είναι 23-35 λίτρα το χρόνο ενώ στη Γαλλία και στην Ισπανία είναι πάνω από 50 λίτρα ετησίως.

 

Έναν προβολέα

στους οινοπαραγωγούς της Βόρειας Ελλάδας

Ένα αισιόδοξο μήνυμα μετέφεραν προσφάτως οι οινοπαραγωγοί της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι παρουσίασαν στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» στην Αθήνα τα τελευταία δείγματα της παραγωγής τους. Σύμφωνα λοιπόν με τον κ. Άγγελο Ιατρίδη, μέλος του Δ.Σ. των Οίνων Βορείου Ελλάδος, ο συνολικός τζίρος των προϊόντων ΠΟΠ και ΠΙΕ είναι 76 εκατ. ευρώ, το 28% του οποίου αφορά τις εξαγωγές.

«Είχαμε μια αύξηση 2% των εξαγωγών σε αξία σε σχέση με το 2012» ανέφερε ο κ. Ιατρίδης προσθέτοντας: «Αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι συνδυάζεται με μια πτώση σε όγκο στο 8%, πράγμα που σημαίνει ότι πουλάμε λίγο ακριβότερα». Σημαντικό στοιχείο των εξαγωγών είναι η προσαρμογή τής κάθε αμπελοοινικής εκμετάλλευσης στις ανάγκες της αγοράς. Αυτό σημαίνει συντονισμός των απαιτήσεων της κάθε αγοράς με τις δυνατότητες της κάθε αμπελοοινικής εκμετάλλευσης.

Είναι αλήθεια ότι τα κρίσιμα μεγέθη όγκου και αξίας της οινοποιίας μας είναι ιδιαίτερα μικρά σε σχέση με τον παγκόσμιο ανταγωνισμό, άρα η στόχευση πρέπει να είναι η ανάδειξη των ιδιαιτεροτήτων των οίνων που παράγονται στην περιοχή της Βόρειας Ελλάδας και ασφαλώς η εμμονή στην ποιότητα.