Κώστας Γιαννίδης, πρόεδρος Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ TIMETV

Στη διάρκεια μιας συνάντησής του το 2011 με το αφεντικό της κινεζικής Cosco, τον θρυλικό κάπτεν Γουέι, άκουγε να τον διαβεβαιώνει: «Σε λίγα χρόνια το λιμάνι το Πειραιά θα γίνει το πρώτο και σημαντικότερο λιμάνι της Μεσογείου». Δύο χρόνια αργότερα, το 2013, το λιμάνι του Πειραιά είχε γίνει το τρίτο πιο σημαντικό σε διακίνηση κοντέινερ λιμάνι της Μεσογείου. Η συμφωνία με την κινεζική εταιρεία έχει στην κυριολεξία απογειώσει το πρώτο λιμάνι της χώρας. Θα επιβεβαιωθούν τα λόγια του κάπτεν Γουέι; Θα γίνει ο Πειραιάς το πρώτο λιμάνι της Μεσογείου; Το ερώτημα αυτό ήταν στο κέντρο της συζήτησής μας με τον κύριο Κώστα Γιαννίδη, πρόεδρο του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου και συνομιλητή του κάπτεν Γουέι.

 

Κύριε Γιαννίδη, έγιναν έτσι τα πράγματα;

Ακριβώς. Ο υπεύθυνος της Cosco στην Ελλάδα καθώς επίσης και αυτός που αντικατέστησε τον κάπτεν Γουέι έχουν ένα πάθος με την Ελλάδα και τον Πειραιά. Πιστεύουν ακράδαντα ότι θα έχουν κέρδος και η Cosco και το λιμάνι του Πειραιά. Βεβαίως το λιμάνι του Πειραιά είναι τρίτο σε διακίνηση containers και με βάση τα στατιστικά πρώτο σε ανάπτυξη containers σε όλον τον πλανήτη.

 

Ξεδιπλώνοντας το κουβάρι των ελληνοκινεζικών σχέσεων, το θέμα που αφορά το λιμάνι του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης φαίνεται να αποκτά ξεχωριστή σημασία, και αυτό διότι γεωγραφικά έχουν ένα σοβαρό πλεονέκτημα για τις εταιρείες που μεταφέρουν προϊόντα προς την Κεντρική Ευρώπη.

Βεβαίως, γι’ αυτό και υπάρχει ενδιαφέρον κινεζικών εταιρειών και για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Και βεβαίως όχι μόνον κινεζικών εταιρειών. Αυτό διότι η Θεσσαλονίκη ως λιμάνι καλύπτει τα Βαλκάνια και άλλες χώρες, επιπλέον είναι και πιο κοντά στη Ρωσία. Όλα αυτά βεβαίως σε συνδυασμό με τα τρένα μας. Από εκεί και πέρα πιστεύω ότι μια σωστή μελέτη, μια σωστή δημοπρασία, ένας σωστός διαγωνισμός πρέπει να δώσουν τη σιγουριά στον ξένο επενδυτή σε οποιοδήποτε κράτος ότι θα μπορέσει να λειτουργήσει σωστά τις εγκαταστάσεις του. Πρέπει να λύσουμε άμεσα τα γραφειοκρατικά προβλήματα που δημιουργούνται σε τέτοιες επενδύσεις έτσι ώστε οι ξένοι επενδυτές να προχωρήσουν πιο γρήγορα τα επιχειρηματικά σχέδιά τους.

 

Η υλοποίηση της επένδυσης της Coscoέγινε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Θυμάστε τις αντιπαραθέσεις του πολιτικού προσωπικού της χώρας; Στο τέλος υιοθέτησαν το αυτονόητο…

Έτσι είναι δυστυχώς. Ήταν η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή που ξεκίνησε τη συζήτηση. Είχα πάει και εγώ στο ταξίδι στην Κίνα. Άρχισαν τα διάφορα προβλήματα με την αντιπολίτευση. Ευτυχώς στη συνέχεια άλλαξε στάση και η επένδυση υλοποιήθηκε.

 

Συνομιλείτε με τους Κινέζους σε πολύ υψηλό επίπεδο. Σε ποιους τομείς εστιάζεται το κινεζικό ενδιαφέρον στην Ελλάδα;

Κυρίως στις υποδομές, που είναι λιμάνια και τρένα. Αρχίζουν επίσης να ενδιαφέρονται για realestate, ξενοδοχεία, τουρισμό και πιθανόν κάποια αεροδρόμια.

 

Περιφερειακά;

Όχι μόνο τα περιφερειακά. Ενδιαφέρονται για τη λειτουργία αεροδρομίων όπως είναι το Καστέλι. Μην ξεχνάμε το ενδιαφέρον τους για το «Ελευθέριος Βενιζέλος», που έχει παγώσει, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορούν να επανέλθουν. Από εκεί και πέρα είναι πάρα πολλοί άλλοι Κινέζοι που έχουν μικρές και μεσαίες εταιρείες καθώς επίσης και δύο μεγάλες εταιρείες τηλεπικοινωνιών, τηλεπικοινωνιακού υλικού, όπως είναι η Huawei, η οποία μάλιστα προηγήθηκε από την Cosco. Δειλά δειλά αρχίζει να εκδηλώνεται ενδιαφέρον για τα ξενοδοχεία. Ο νόμος που παραχωρεί πενταετή βίζα παραμονής στον πολίτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα αγοράσει ακίνητο αξίας άνω των 250.000 ευρώ έχει δημιουργήσει ένα ενδιαφέρον και στην κινεζική αγορά. Για να λάβει σάρκα και οστά αυτό το ενδιαφέρον πρέπει να αναλαμβάνουν αυτές τις αγοραπωλησίες σοβαρά γραφεία. Σκεφθείτε έναν Κινέζο, που δεν ξέρει διόλου την ελληνική νομοθεσία… Δεν θα γνωρίζει πώς να κινηθεί. Πρέπει να πάει σε ένα γραφείο και να πει διαθέτω τόσα χρήματα. Από εκεί και πέρα πρέπει το γραφείο να φροντίσει όλα τα διαδικαστικά: από τον έλεγχο στατικότητας των κτιρίων, τη νομιμότητα της μεταβίβασης, την πληρωμή των φόρων και την ασφαλή μεταβίβασή του στον ξένο πολίτη.

 

Τέτοιου είδους επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σήμερα;

Έχουν οργανωθεί κάποια γραφεία, ορισμένα εξ αυτών είναι μέλη του Επιμελητηρίου, αλλά δυστυχώς, όπως γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις στην Ελλάδα, στην αγορά έχουν μπει και αρκετοί αεριτζήδες. Και είναι κίνδυνος, ειδικά στο ξεκίνημα, κάποιοι τέτοιοι αεριτζήδες να εκθέσουν τη χώρα και να οδηγήσουν με τον τρόπο τους στην αποτυχία της όλης προσπάθειας.

 

Ξεκινήσατε την υπόθεση του Επιμελητήριου με τον κ. Φυρογένη το 1993. Σε αυτή την διαδρομή ποιοι είναι οι σημαντικότεροι σταθμοί όσον αφορά τη δραστηριοποίηση ελληνικών εταιρειών στην κινεζική αγορά;

Στην αρχή είχαμε λίγα μέλη. Με τα χρόνια διευρύναμε τις τάξεις μας. Μεταξύ των εταιρειών που διείσδυσαν στην κινεζική αγορά είναι η S&B Βαρυτίνης και Αργυρομεταλλευμάτων του κ. Κυριακόπουλου. Η επιχείρηση αυτή έκανε προ ετών και με πολλά εμπόδια το πρώτο της εργοστάσιο. Βλέποντας και οι ίδιοι πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί, προχώρησαν στο δεύτερο εργοστάσιο και τώρα είναι σε εξέλιξη και το τρίτο! Στην Κίνα έχουν επίσης διεισδύσει τα Πλαστικά Κρήτης, η στρωματοποιία Coco-mat και η FolliFollie, η οποία διαθέτει καταστήματα σε ξενοδοχεία σε μεγάλες πόλεις της Κίνας. Η εταιρεία αυτή είχε στόχο να ξεπεράσει τα 100 καταστήματα ως τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Τον πέτυχε χάρη και στη συνεργασία της με την κινεζική εταιρεία FosunInternational, η οποία συμμετέχει και ως μέτοχος στη FolliFollie. Κατόρθωσε έτσι να αυξήσει τα σημεία πωλήσεών της στην κινεζική αγορά. Είναι μια εταιρεία που τιμά την Ελλάδα στην τεράστια αυτή χώρα.

 

Οι Έλληνες εφοπλιστές που «χτίζουν» καράβια στην Κίνα είναι μέλη του Επιμελητηρίου;

Κάποιοι από αυτούς – και ορισμένοι μεγάλοι – είναι μέλη του Επιμελητηρίου. Μάλιστα πολλά από τα ναυπηγεία της Κίνας γνωρίζουν τη δραστηριότητα του Επιμελητηρίου μας. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ορισμένα κινεζικά επιμελητήρια μας έστειλαν επιστολές για να φιλοξενήσουν με δικά τους έξοδα Έλληνες εφοπλιστές ώστε να τους ενημερώσουν για τις δραστηριότητες νέων ναυπηγείων στην Κίνα.

 

Οι Κινέζοι είναι και πελάτες και ανταγωνιστές. Εννοώ ότι είναι και η χώρα που αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο…

Είναι μια επιθυμία αυτή. Διατηρώ μια επιφύλαξη αν θα μπορέσει να πετύχει κάτι τέτοιο. Σε παλαιότερες δεκαετίες διάφορα κράτη του Ανατολικού μπλοκ, όπως η Ρωσία και η Ρουμανία, προσπάθησαν να κάνουν στόλους. Τελικώς όμως δεν μπόρεσαν να το πετύχουν.

 

Είναι το ελληνικό δαιμόνιο;

Δεν ξέρω. Ίσως οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν καλύτερες διασυνδέσεις σε όλον τον κόσμο. Έχουν την ευελιξία να πετυχαίνουν καλύτερους ναύλους. Αντιθέτως οι κρατικές εταιρείες, όπως ήταν αρχικώς οι κινεζικές ναυτιλιακές, είναι αργοκίνητες, ίσως και διαπλεκόμενες. Βλέπουμε βεβαίως τους Κινέζους να ποντάρουν και στους ιδιώτες στον τομέα της ναυτιλίας ώστε σιγά σιγά να αποκτήσουν τεχνογνωσία. Οι Κινέζοι είναι από παλιά πάρα πολύ καλοί έμποροι, όπως άλλωστε οι Έλληνες και οι Εβραίοι.

 

Έχετε απέναντι σας έναν Έλληνα επιχειρηματία που επιθυμεί να ανοίξει την κινεζική αγορά. Τι θα τον συμβουλεύατε;

Ως Επιμελητήριο μπορούμε να δώσουμε συμβουλές αλλά και να ελέγξουμε κινεζικές εταιρείες με τις οποίες επιδιώκεται μια συνεργασία.

 

Μπορείτε να ελέγξετε τη φερεγγυότητά τους;

Κατά 90%. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε καμία αποτυχία σε αξιολογήσεις που κάναμε. Το πρώτο πράγμα που ελέγχουμε είναι να μην είναι μαϊμού η κινεζική εταιρεία, δηλαδή να είναι καταγεγραμμένη στα μητρώα του Υπουργείου Εμπορίου της Κίνας. Έχουμε συμφωνίες με τα μεγαλύτερα επιμελητήρια της κάθε περιοχής της Κίνας για ανταλλαγή πληροφοριών και συνεργασίας. Έτσι, το κάθε επιμελητήριο μας ενημερώνει ποιες κινεζικές εταιρείες είναι στη «μαύρη λίστα». Ξέρετε, η κινεζική κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει το «madeinChina» συνώνυμο όχι με το φθηνό προϊόν αλλά με το αξιόπιστο προϊόν. Μην ξεχνάμε ότι και η Ιαπωνία πολλά χρόνια είχε κάτι υποτυπώδη αυτοκίνητα, που άκουγαν στο όνομα Datsun. Το ίδιο και η Κορέα αργότερα. Τους συναντούσαμε στις εκθέσεις του εξωτερικού όπου φωτογράφιζαν όλα τα προϊόντα. Στην αρχή αντέγραφαν και στη συνέχεια ανέπτυξαν την τεχνολογία τους και ξεπέρασαν την Ευρώπη και την Αμερική.

 

Λέτε ότι σε αυτό το στάδιο βρίσκεται η κινεζική οικονομία;

Νομίζω ναι. Βέβαια είναι πολύ ταχύς ο ρυθμός ανάπτυξης. Έτσι είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθούν όλες οι εταιρείες που παράγουν…

 

Από την πλευρά των ελληνικών επιχειρήσεων που επιθυμούν να εξαγάγουν στην Κίνα, πού πιστεύετε ότι υπάρχουν ευκαιρίες;

Σίγουρα το ελαιόλαδο είναι ένα τέτοιο προϊόν. Οι εξαγωγές ελληνικού ελαιολάδου αυξάνονται με ρυθμό 50% τη διετία 2012-2013. Οι εξαγωγές κρασιού αυξήθηκαν 1.780%. Ακόμη μιλάμε για μικρά ποσά, όμως οι Κινέζοι αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο ότι το ελληνικό κρασί είναι πάρα πολύ καλό. Ο προηγούμενος Κινέζος πρέσβης, που έφυγε τον Δεκέμβριο του 2013, είχε δώσει μεγάλη βαρύτητα στην προώθηση των ελληνικών προϊόντων και ειδικά του κρασιού. Οι Κινέζοι έχουν καταλάβει ότι δεν είναι μόνο τα γαλλικά και τα ιταλικά αλλά και τα ελληνικά κρασιά που είναι εξαιρετικής ποιότητας.

 

Άλλα προϊόντα;

Εξάγουμε ακτινίδια και πολλά ακόμη γεωργικά προϊόντα. Οι Κινέζοι ενδιαφέρονται για μανταρίνια κλημεντίνες και κεράσια, για τα οποία δεν έχει υπογραφεί ακόμη διακρατική συμφωνία. Δεν λέω για τα μάρμαρα και το scrap μετάλλων και αλουμινίου, γιατί αυτά εξάγονται από παλιά. Υπάρχει επίσης μεγάλο ενδιαφέρον για τις ελληνικές γούνες, γι’ αυτό και group Κινέζων επιχειρηματιών επισκέπτονται επανειλημμένα την Καστοριά. Μάλιστα ελληνική εταιρεία από την Καστοριά διαθέτει δύο καταστήματα στο Πεκίνο που πάνε πολύ καλά.

 

Έχουμε ακούσει για Έλληνες επιστήμονες που δραστηριοποιούνται στην Κίνα.

Στη Σανγκάη εργάζεται Έλληνας αρχιτέκτονας που χτίζει πλοία και βοηθάει τις διάφορες ναυτιλιακές εταιρείες. Έχουμε επίσης παροχή υπηρεσιών και brokers εγκατεστημένους στην Σανγκάη. Υπάρχουν επίσης πολλοί νέοι που μαθαίνουν κινεζικά σε πανεπιστήμια της Κίνας και παράλληλα υποδέχονται Έλληνες επιχειρηματίες που συμμετέχουν σε εκθέσεις. Υπάρχει με δυο λόγια μια αρκετά σοβαρή κινητικότητα που ελπίζουμε ότι θα αυξηθεί στο μέλλον. Θα ήθελα όμως να επισημάνω ότι ο τουρισμός είναι το βαρύ πυροβολικό μας. Μπορούμε να προσελκύσουμε πάρα πολλούς Κινέζους.

 

Εδώ όμως το μεγάλο στοίχημα είναι η αεροπορική σύνδεση.

Η αεροπορική σύνδεση και η βίζα. Η βίζα είναι τρομερό πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Εμείς ως επιχειρηματίες μπορούμε και μέσω των προξενείων μας με επιστολή και καλούμε επιχειρηματίες Κινέζους. Δεν μας έχουν αρνηθεί ποτέ τη βίζα. Η βίζα για τον τουρισμό όμως πρέπει να γίνει. Ας μην ξεχνάμε ότι το 2012-2013 αυξήθηκαν πάρα πολύ οι Ρώσοι τουρίστες διότι βρέθηκε λύση με τη δημιουργία των visacenters.

 

Κύριε Γιαννίδη, σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτή τη συνομιλία.

Να είστε καλά.